Opłaty związane z powtarzaniem określonych zajęć na studiach stacjonarnych oraz stacjonarnych studiach doktoranckich z powodu niezadowalających wyników w nauce:
W związku z kierowanymi do Biura Uznawalności Wykształcenia i Wymiany Międzynarodowej licznymi zapytaniami dotyczącymi pobierania opłat od cudzoziemców przedstawiamy opinię BUWiWM w tej kwestii.
Opinia zgodna jest ze stanowiskiem Ministerstwa Nauki i Szkolnictwa Wyższego wyrażonym w piśmie MNiSW-DPU-WSS-183-561-4/JNR/09 z 8 kwietnia 2009 r.
Ustawa z dnia 27 lipca 2005 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz. U. Nr 64, poz. 1365, z późn. zm.) wyszczególnia wśród cudzoziemców m.in. dwie grupy:
1) uprawnionych (zobowiązanych) do podejmowania i odbywania studiów/nauki na zasadach obowiązujących obywateli polskich (art. 43 ust. 2 ww. ustawy, a także art. 43 ust. 5 i 5a, jeżeli cudzoziemcy wymienieni w tych ustępach zostali przyjęci i odbywają studia/naukę w trybie i na zasadach obowiązujących obywateli polskich), oraz
2) podejmujących i odbywających studia (naukę) zgodnie z art. 43 ust. 3 i 4 ustawy, tj. na zasadach i warunkach innych niż dotyczące obywateli polskich
Do osób pierwszej z wymienionych grup cudzoziemców stosuje się wszystkie przepisy powołanej ustawy – Prawo o szkolnictwie wyższym, w tym także przepis art. 99 ust. 1 pkt 2, oraz przepisy aktów wykonawczych do tej ustawy, z wyjątkiem rozporządzenia Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 12 października 2006 r. w sprawie podejmowania i odbywania przez cudzoziemców studiów i szkoleń oraz ich uczestniczenia w badaniach naukowych i pracach rozwojowych (Dz. U. Nr 190, poz. 1406), które zawiera przepisy szczególne, odnoszące się wyłącznie do cudzoziemców podejmujących studia i szkolenia na zasadach i warunkach określonych w art. 43 ust. 3 i 4 ustawy – Prawo o szkolnictwie wyższym (tj. kształcących się na zasadach i warunkach innych niż dotyczące obywateli polskich).
Jak zatem wynika z powyższego, uczelnia może pobierać opłaty za powtarzanie określonych zajęć od cudzoziemców wymienionych w art. 43 ust. 2 ustawy – Prawo o szkolnictwie wyższym, a także od cudzoziemców wymienionych w art. 43 ust. 5 i 5a tej ustawy, którzy podjęli i odbywają studia na zasadach obowiązujących obywateli polskich.
Władze uczelni nie są natomiast uprawnione do pobierania opłat za powtarzanie określonych zajęć od cudzoziemców odbywających studia na warunkach bez odpłatności i świadczeń stypendialnych (zgodnie z przepisem ustawowym art. 43 ust. 4 pkt 3 – odbywają oni naukę bez odpłatności i świadczeń stypendialnych) oraz od studiujących jako stypendyści strony polskiej.
Władze uczelni nie mogą również pobierać opłat za powtarzanie określonych zajęć od stypendystów Strony polskiej. Są oni zwolnieni z obowiązku ponoszenia opłat za naukę na podstawie §12 ust.1 rozporządzenia Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 12 października 2006 r. w sprawie podejmowania i odbywania przez cudzoziemców studiów i szkoleń oraz ich uczestniczenia w badaniach naukowych i pracach rozwojowych (Dz. U. Nr 190, poz. 1406 z pozn. zm.), natomiast sankcje, jakie można stosować wobec tych osób za niezadowalające wyniki w nauce, zostały określone w §13 ust.3 pkt 1 oraz ust.5 i 6 pkt2.
Reasumując uczelnia ma prawo do pobierania opłat za powtarzanie określonych zajęć tylko od tych cudzoziemców, którzy podjęli i odbywają studia na zasadach obowiązujących obywateli polskich tj. wymienionych w art. 43 ust. 2, 5 i 5a ustawy.